Nazım Hikmet/ Yaşamaya Dair

Nazım Hikmet, yaşamayı yalnızca nefes almak ya da günleri tüketmek olarak görmez. Ona göre yaşamak; bilinçli, onurlu ve dolu dolu olmalıdır.
Nazım, insanın hayatı anlamlı kılmasının yolunun sevmekten geçtiğini söyler. Sevgiyi yalnızca bir kişiye değil, tüm insanlığa, doğaya ve yaşama yöneltir.
Bu yönüyle şiir, bireysel bir öğüt olmanın ötesine geçip insanlığa yazılmış bir mektup gibidir.
“Yaşamaya Dair”, aslında Nazım Hikmet’in kendi hayatının da bir özeti gibidir. Sürgünlere, zorluklara, haksızlıklara rağmen yaşama tutkun bir adamın manifestosu. Nazım bize şunu söyler ''Yaşamak, cesaret ister.
Ama güzel yaşamak, yüreğini koymak ister.”

YAŞAMAYA DAİR
Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
yani bütün işin gücün yaşamak olacak.
Yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani o derecede, öylesine ki,
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.
Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak yanı ağır bastığından.