Nasreddin Hoca ve Kazan

‎Nasreddin Hoca bir gün komşusundan büyük bir kazan ödünç almış. Birkaç gün sonra kazanı geri götürürken içine küçük bir tencere (bir nevi mini kazan) koymuş.
‎Komşusu şaşkınlıkla:
‎— Hoca Efendi, bu küçük tencere de neyin nesi?
‎Hoca gayet ciddi bir ifadeyle:
‎— Kazanınız doğurdu komşum! demiş.
‎Komşusu önce itiraz etmek istemiş ama Hoca'nın bu komik fikri hoşuna gitmiş. Hem bedava bir tencere de cabası! Gönlü razı gelmiş ve:
‎— Allah Allah, pek ilginç! O halde analı kuzulu güle güle kullanın, demiş.
‎Bir süre sonra Hoca, komşusundan yine o büyük kazanı ödünç istemiş. Komşusu sevinçle hemen vermiş, bir daha doğurur umuduyla beklemiş.
‎Ancak günler geçmiş, haftalar geçmiş, kazandan ses seda yok. Komşusu en sonunda dayanamamış, Hoca'nın kapısını çalmış ve:
‎— Hoca Efendi, bizim kazan ne oldu?
‎Hoca üzgün ve bitkin bir tavırla:
‎— Komşum, çok üzgünüm... Sizin kazan öldü.
‎Komşusu sinirlenmiş:
‎— Aaa, Hoca Efendi, koskoca kazan hiç ölür mü? Nasıl olur böyle şey?
‎Hoca o ünlü, keskin zekâsını kullanarak cevap vermiş:
‎— Komşum! Doğurduğuna inandın da, öldüğüne mi inanmıyorsun?