Çetin YZ Müzik - Kozadan Gökyüzüne

Fısıldar gece…
Sessizliğin en derin yerinde
Bir kader örülür görünmeden…

Toprağın koynunda sürünür zaman,
Kırık düşlerle beslenir her an.
Yaprakların altında saklı bir yazgı,
Kim bilir içinde büyüyen yangını?
Ağır adımlarla yürür karanlık,
Sessiz dualarla çatlar yalnızlık.
Bir beden küçücük, bir umut sonsuz,
Kanatlara gebe suskun bir ruhuz.

Ve dünya sustuğunda
İçimde bir fırtına doğar…
Kendi küllerimde
Yeni bir ben ağlar.

Kır kozanı, yüksel göklere!
Acıdan doğar en kutsal renkler.
Bir ömür değil belki sadece bir an,
Ama iz bırakır düşen her kanat.
Uç kelebek, gecenin içinden!
Karanlık rahmindir yeniden dirilenin.
Kısa bir hayat, sonsuz bir iz,
Ölüm bile susturamaz bizi.

Sessiz çatlaklarda büyür direniş,
Her yara yeni bir diriliş.
Kimse uzanmasın o son ana,
Kanatlar güçlenir acıyla.
Koza gibi kalbim dar ve soğuk,
İçimde çarpıyor bin eski korku.
Ama ışık çağırır derinlerden beni,
Göğe yazılmış kaderim belli.

Çürüyen bedenimden doğarım!
Suskunluğun içinden bağırırım!
Karablık beni yutamaz artık,
Kanatlarımda taşırım kıyameti!

Kır kozanı, yüksel göklere!
Geceyi yaran o lanetli çiçeklere…
Bir nefeslik mucize olsan da sen,
Gökyüzü hatırlar geçen her kelebeği.
Uç kelebek, sonsuzluğa değ!
Rüzgâr adını taşısın geceye.
Ve her kanat çırpışında haykır:
“Ben vardım…
Ben değiştim…
Ben uçtum…”
Kır kozanı, yüksel göklere!
Acıdan doğar en kutsal renkler.
Bir ömür değil belki sadece bir an,
Ama iz bırakır düşen her kanat.
Uç kelebek, gecenin içinden!
Karanlık rahmindir yeniden dirilenin.
Kısa bir hayat, sonsuz bir iz,
Ölüm bile susturamaz bizi.
Kır kozanı, yüksel göklere!
Acıdan doğar en kutsal renkler.
Bir ömür değil belki sadece bir an,
Ama iz bırakır düşen her kanat.
Uç kelebek, gecenin içinden!
Karanlık rahmindir yeniden dirilenin.
Kısa bir hayat, sonsuz bir iz,
Ölüm bile susturamaz bizi.
Kır kozanı, yüksel göklere!
Acıdan doğar en kutsal renkler.
Bir ömür değil belki sadece bir an,
Ama iz bırakır düşen her kanat.
Uç kelebek, gecenin içinden!
Karanlık rahmindir yeniden dirilenin.
Kısa bir hayat, sonsuz bir iz,
Ölüm bile susturamaz bizi.

En karanlık koza bile
Bir gün gökyüzüne açılır…