Hâlâ denilenler gözlerin dolmasına vesile oluyorsa,
Bir şeyler içinde hâl olmamıştır demektir.
Ya kalbin çok hassas, ya insanlar çok düşüncesiz.
Ne kadar "bir kulağımdan girip diğerinden çıkıyor" desen de,
Bir köşe başında yakalıyor; yaranın hâlâ kapanmadığı yerden.
Kaçıncı gözyaşı, kaçıncı hayal kırıklığı...
Geçti sanıyorsun, artık iyileştim diyorsun;
Ama bir cümle yetiyor tüm o kaleleri devirmeye.
Aslında canını yakan söylenenler değil,
O sözlerin sahiplerine duyduğun o eski güvenin enkazı.
Zamanın silemediği, sadece üzerine toz kondurduğu bir keder bu.
Gözünden süzülen her damla,
Hâlâ affedemediğin bir geçmişin sessiz çığlığı.