‎Arıyorum...
‎Kaybolduğum duyguyu, belki de nerede kaybolduğumu.
‎Arayışlar bitmiyor, her gün bir başkası daha ekleniyor.
‎Azalması gerekmez miydi?
‎Kime göre, neye göre?
‎Aramakta mıydı, yoksa kabul etmekte miydi olay?
‎Aradım, kayboldum, kabul ettim.
‎Geri dönüşleri kestim attım;
‎En iyi bildiğim şeyi yaptım.
‎Bıraktığım yerde bir parçamı bıraktım.
‎Bitmedi, bitmeyecek; ne yarım kalmalar, ne de her şeyin tam olduğunu düşündüğümüzde eksik kaldığımız...
‎Fakat her eksik parça, yeni bir ışığa yer açarmış meğer.
‎Bıraktığım o yerlerde eksilmedim, aslında filizlendim.
‎Şimdi biliyorum; aramak yorulmak değil, kendini yeniden bulmakmış.
‎Kaybolduğum her sokak, artık kendime çıkan en kestirme yol.
‎
‎31.12.2025
‎